I zaś konsek nowych wspomnień Hyjdli, nie wiam jak wy, ale mnie sie fest podobajom!

Kerhow w Żorach i szukanie grobu

Jak spomniałach ołpy znom yno z łobrozka (z obrazka), ale piszam familiny sztambuch i czujam durch (ciągle) tak keby ołpa kole mie siedzioł.

Na kerchowie (cmentarzu) w Żorach, kaj (gdzie) ołpy z drugą ołmą (babcią) pochowali , bołach yny roz za modu (w młodości), bo już w sześćdziesiontych latach przekopali tyn grob i  pochowali tam  jego cera (córka) z chopym, a potym zaś łod nich bajtle (dzieci).

Dycki (ciągle) chciałach tam jechać, bo to przeca w tyj ziymi czonstka mojyj  familiji, ale tyż  chciałach łoboczyć chałpa kole bany (kolei) w keryj (której)  miyszkali, ale to dojść daleko do tych Żor, a  z tego pokolynio już  sie dużo  wytracioło (wymarło).

Jak my jechali do Ustronia, abo nazod nie szło wlyź na kerchow, bo dycki (ciągle) , abo trza boło sie uwijać, abo zaś paskudno pogoda  i darmo w dyszczu gymzić (chodzić ) po kerchowie no i tak przeleciało  kupa lołt (dużo lat).

Wyczekano wizyta na kerchowie

Dziepiyro (dopiero) przez cufal (przypadek) udało mi sie niedowno skryncić do tego miasta jak my wrocali ze wczasow.

Zajechali my pod brama, ale boła inszo niż miałach przed łoczami (była inna niż mi się wydawało) . 

Spytałach sie  takygo chopa i łokozało sie,  że byli my łod zadku (od tyłu). No  i  trza boło jechać inszą drogą.  Ale to taki wielgachny kerchow, że ciynżko boło znejś tyn jedyn grob.

Miarkowałach (przypuszczałam) z keryj strony boły starziki( dziadkowie)  pochowane, ale nie poradziołach (umiałam) znejś (znaleźć) tego grobu.

Poleciałach po kopidoła (grabarz), ale tak sie ałwryjgowałach (denerwowałam), że  nogle z tych nerwow zapomniałach miana (nazwiska) tych  co na starzikach (dziadkach) byli pochowani.

Kopidoł padoł, że nie poradzi mi pomoc, bo jak grób taki stary, a już żodyn tu nie miyszko to  możno  go niy ma.

Łażam tak i łażam w tych rajach (rzędach) i zaglondom na te nojstarsze omfasongi (obramowania pomnika z tabliczką) i dynkmale (pomniki ) , a mój chop mie coroz barzi  (coraz bardziej) poganioł, bo boło dojść nieskoro (późno), a po jasnoku (za dnia) chcioł do chałpy dojechać. Padom po cichu; ołpa jak chcesz, co bych  nachtlik (znicz) łoświycioła  to pokoż kaj mosz grób, bo się ćmi (ściemnia się) ,a przeca do dom momy jeszcze daleko droga.

Nie wiym, czy wtoś (ktoś) uwierzy, ale  nogle patrzam, a jo stojam przed fajnym dynkmalym (fajny pomnik) z tymi wszystkymi  mianami.

Moj kochany starzik (dziadek) mie wysuchoł. Porzykali my (pomodliliśmy się ), zapolołach tyn nachtlik (znicz), ale to onmyjglich (niemożliwe) jak mi glikło (się udało).

Marzynie ło ujrzyniu starego domu

Potym jak my już mieli siadać do auta padom do chopa (mówię do męża), szkoda, że zaś nie łobejrzach kaj miyszkali (gdzie mieszkali) .

Nogle jakiś starszy chop stanoł kole nos i padoł, że nie chce się wtykać, ale swyszoł (słyszał), że kogoś  szukomy.

Pedziałach, że szukali my nojpiyrw  grobu łod ołpy, a tak bych rada wiedzieć (bardzo bym była ucieszona, gdybym mogła się dowiedzieć ) w keryj chałpie  przed wojną  miyszkoł.

Chop padoł, że  łon tu jest  łod urodzynio (on jest tu od urodzenia) i nieftorych z tego pokolynio  pamiyntoł.

Pokozoł nom  przi banie kamiynica w keryj  miyszkali starziki i ciotka, ale potym  bajtle  łod kuzynki przekludzioły sie (przeprowadziły się )  do inszego (innego) miasta.

Tyj uciechy, żech znodła wszystko nie poradzam łopedzieć.

Terozki mom łobrozki poknipsowane (zdjęcia porobione) jakbych tak jeszcze kedyś ( kiedyś ) tam jechała to już  nie muszam szukać.

Wspomnień Hyjdli wysłuchała i spisała na potrzeby strony, zredagowała Johanka

Richtig fajne ksionżki ło Ślonsku i nie tylko znojdziecie sam.

Liczycie na dalsze losy Hyjdli, mocie recht! Nieskorzyj je zamieszczymy! Już terozki zaproszom!

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here