Być seniorem w XXI wieku – materiały z Konferencji cz.II

0
3432

Wprowadzenie

Analizy danych demograficznych ukazują, że wysoko rozwinięte państwa, a w szczególności społeczeństwa Unii Europejskiej napotykają rosnące wyzwania starzejących się społeczeństw. W świetle tych zmian organizacje potrzebują rosnącego zrozumienia tego, jak zarządzać starzejącą się grupą pracowników. Problematyka rosnącego średniego wieku społeczności w ostatnich latach jest przedmiotem szeroko zakrojonej i intensywnej dyskusji naukowej i znajduje swoje odbicie również w obszarze zarządzania organizacjami. W połączeniu z niską dzietnością tworzy to rosnące wyzwania dla współczesnych przedsiębiorstw. Przewiduje się, że liczba osób, które ukończyły 60 rok życia drastycznie wzrośnie w krajach europejskich wraz ze starzeniem się pokolenia „baby boomers”. Nic zatem dziwnego, że teoretycy i praktycy zarządzania mając na uwadze te trendy skoncentrowali wysiłki na poszukiwaniu technik aktywnego zatrzymywania i wykorzystywania potencjału tej grupy pracowniczej].

Podsumowanie

Tytułem podsumowania, z badań wynika, że aby wykorzystać potencjał pracowników w grupie wiekowej 50+ konieczne jest nie tylko opracowanie polityk zakładających wykorzystanie drzemiącego w dojrzałych pracownikach organizacji potencjału, ale również aktywne wprowadzenie ich w życie. Wyniki badań wskazują pośrednio, że badane przedsiębiorstwa nie najlepiej radzą sobie z wykorzystaniem zasobów posiadanych przez doświadczonych pracowników. Podsumowując warto stwierdzić, że dociekania nad zjawiskiem starzenia się społeczności organizacji są ważnym i jak dotąd niedostatecznie badanym aspektem funkcjonowania przedsiębiorstw. Jego rola będzie rosła wraz ze wzrostem średniego wieku obywateli Polski, krajów europejskich i generalnie społeczeństw gospodarek wysoce rozwiniętych. Na tym etapie należy pamiętać, że deklaracjom o ważności pracowników z większym doświadczeniem towarzyszyć powinny rzeczywiste działania, bo dopiero one pozwolą na pełne wykorzystanie umiejętności, wiedzy i zdolności tej niezwykle ważnej grupy pracowniczej.

Autor: Tomasz Ingram, dr hab, prof. UE w Katowicach

Poprzedni artykułKatowice – wyjątkowe miasto, wyjątkowa Rada
Następny artykułZamek Moszna-śląski Wersal
Moje zwiedzanie bez planu wzięło się z… pandemii. Ledwo przeżyłam ciężki Covid – a ze mną było naprawdę źle, do tego stopnia, że wydałam ostatnie dyspozycje życiowe. Kiedy się okazało, że jednak cudem przeżyłam, w wieku 49 lat postanowiłam, że będę żyła dniem dzisiejszym. Nie macie pojęcia jak smakuje jedzenie o 5 rano na parkingu leśnym, ciepła fasolka, wymieszana z klopsikami, bułeczki. My to nazywamy „KFC” (klopsiki, fasolka, ciabatta). Na 50ok.pl jestem ambasadorką aktywnego starzenia się. Pokazuję, że po pięćdziesiątce można (i warto!) ruszyć w Polskę, nawet skromnie, nawet bez wielkich planów. Niektórzy mówią, że moje teksty są terapeutyczne – dają kopa energii i poczucie, że „jeszcze da się”. Strona 50ok.pl różni się od moich i nie moich śląskich opowiadań na okiemjohanki.pl -tam jest bardziej literacko, nostalgicznie i gwarowo, ale łączy je to samo: autentyczność i ogromna sympatia do zwykłych ludzi oraz zwykłych miejsc. Kocham ludzi i ich serdeczność, wolę dostrzegać dobro w innych. Jestem "a dreamer" jak w piosence Lennona. Tu po prostu zamiast huty i Hyjdli mamy pomniki, ratusze i parkingu leśne o 5 rano. Jeśli lubisz śląski klimat – na 50ok.pl znajdziesz mnie : Johankę „po cywilnemu”, ale równie szczerą i ciepłą.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj