Czasami wśród wędrówek na naszej trasie po Polsce Zachodniej natrafialiśmy na niecodzienne miejsca.
Jednym z nich był cmentarzyk, a właściwie miejsce pamięci ofiar I wojny światowej, jaki zrobili sami mieszkańcy w wiosce Jęczydół.
Zawsze w czasie naszych wypraw, gdy widzę coś interesującego a nieznanego, proszę małżonka o zatrzymanie samochodu i idę to zobaczyć. Tak był i tym razem.
Gdzie jest Jęczydół?
Jest to wieś w Polsce w województwie zachodniopomorskim, w powiecie stargardzkim, w gminie Kobylanka.
Leży nad Miedwiem przy drodze gminnej z Morzyczyna, około dwa kilometry od samej Kobylanki.
W latach 1975-1998 należała administracyjnie do dawnego województwa szczecińskiego. Jej nazwę Jęczydół ustalono 12 lutego 1948 roku.
Miejscowość została założona w okresie kolonizacji fryderycjańskiej, a nazwa kolonii pochodziła od rady kamery wojenno skarbowej państwa pruskiego von Brenkendorfa.
źródło opracowania: https://pl.wikipedia.org/wiki/J%C4%99czyd%C3%B3%C5%82
Miejsce pamięci
Jest bardzo budujące, że w dzisiejszych czasach pamięta się o nie tak całkiem odległej historii, dlatego zwiedziłam to miejsce i zrobiłam zdjęcia.
Na samym środku stoi obelisk, a obok wysypane i zadbane alejki wysypane kamyczkami, obok zamieszczono fragmentu poniemieckich nagrobków, różne elementy z takim wydźwiękiem.
Wg tabliczki odnowił go jeden mieszkaniec Jęczydołu.
Tajemnica obelisku
Jak przeczytałam na tablicy koło obelisku:
„Po klęsce Niemiec w I Wojnie Światowej w tamtejszej społeczności panował zwyczaj upamiętnienia poszczególnych mieszkańców miast, miasteczek , wsi, którzy zginęli na frontach „Wielkiej Wojny”. Nie inaczej było w pomorskim Jęczydole (Brenkenhofswalde), który przed wojną zamieszkały był w 100% przez protestanckich Niemców.
Pomnik poległych tzw. Krigerdenkmal – został ufundowany ze składek lokalnej społeczności. Uroczystego odsłonięcia dokonano 20-10-1935 roku. Pomnik znajdował się na cokole w którym zamurowano butelkę z listą wszystkich mieszkańców .Cokół nie zachował się do naszych czasów. Na cokole znajdowała się tablica z nazwiskami mieszkańców poległych na frontach wojny. Byli to mężczyźni pochodzący z rodzin rolniczych niemających dostatecznie dużo pieniędzy na wykupienie się od wojska.
Pierwotnie obelisk znajdował się na terenie dawnej niemieckiej szkoły powszechnej ( obecnie sklep i dom mieszkalny) prowadzonej przez Emila Bohlmana. I to on jako pedagog dbał pieczołowicie o pomnik pamięci.
W 2015 roku po 80 latach dzięki wysiłkowi obecnych mieszkańców obelisk został przeniesiony z prywatnej posesji i ustawiony w parku pamięci, który powstał na terenie zapomnianego i zdewastowanego byłego cmentarza ewangelickiego. Oficjalne otwarcie nastąpiło 17-10-2015„.
źródło: tablica koło obeliska
Podsumowanie
Uczmy dzieci i wnuki historii i szacunku do dawnych wydarzeń, ofiar strasznej rzeczy jaką jest wojna.
Chwila zadumy w takim miejscu ma swoją wartość.
Johanka