Byłam tu przez ok. 4 godziny w pewien kwietniowy niedzielny poranek w 2024, ale Tarnów zachwycił mnie od pierwszego wejrzenia. Zapraszam na krótką relację .
Dwa słowa o Tarnowie
„Tarnów (wymowaⓘ) – miasto na prawach powiatu w Polsce, w województwie małopolskim, siedziba powiatu tarnowskiego i gminy wiejskiej Tarnów. Leży przy ujściu Białej do Dunajca. Jest miastem centralnym aglomeracji tarnowskiej[4]. Miasto lokowane przez Spycimira herbu Leliwa, na podstawie dokumentu wystawionego przez kancelarię króla Władysława Łokietka z 7 marca 1330 roku. Zachował się historyczny zespół architektoniczno-urbanistyczny miasta. Tarnów zajmuje powierzchnię 72,37 km², którą zamieszkuje 103 129 mieszkańców (1 stycznia 2024 r.)[1].
Miasto jest ważnym ośrodkiem turystycznym, kulturalnym i gospodarczym w Małopolsce, a także węzłem komunikacyjnym przy autostradzie A4 oraz linii kolejowej E 30. Na terenie osiedla Mościce znajduje się siedziba Grupy Azoty[5], największej grupy kapitałowej branży chemicznej w kraju oraz Międzynarodowe Centrum Bezpieczeństwa Chemicznego[6][7]. W mieście działa konsulat honorowy Ukrainy[8]. Tarnów jest członkiem Związku Miast Polskich[9].”
źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Tarn%C3%B3w
Przedstawię Państwu kilka miejsc, które mi się spodobały, czyli krótko mówiąc, Tarnów okiem Johanki.
Budynek PUP w Tarnowie
Przechadzając się uliczkami starego miasta zobaczyłam.. tramwaj, który obecnie jest małą kawiarenką.
Budynek Wodociągów, na którym jest mural poety pana Jerzego Brauna (niestety, jak doczytałam, to przodek spokrewniony z pewnym kontrowersyjnym posłem). Napisał ów poeta Jerzy Braun słynną pieśń Płonie ognisko i szumią knieje, którą zna każdy Polak.
Podsumowanie
Zapraszam na kolejne relacje z Tarnowa, zaręczam, że nie można się tu nudzić, a nawet wymagający turysta znajdzie coś dla siebie.
Johanka
