W czasie kolejnej Wyprawy Johanki w kwietniu 2026 roku przejeżdżałam w drodze na Polesie przez Siedlce.
Dostrzegłam piękny kościół.
Dwa słowa o miejscowości Siedlce w woj. małopolskim
„Siedlce – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie nowosądeckim, w gminie Korzenna. W latach 1975–1998 miejscowość należała do województwa nowosądeckiego.”
źródło:https://pl.wikipedia.org/wiki/Siedlce_(województwo_małopolskie)
Dwa słowa o kościele
„Kościół pw. św. Tekli w Siedlcach – świątynia rzymskokatolickiej parafii pod wezwaniem św. Andrzeja Apostoła w Siedlcach, znajdującej się w dekanacie Nowy Sącz Centrum w diecezji tarnowskiej.”
źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Kościół_św._Tekli_w_Siedlcach
Historia kościoła
„Najprawdopodobniej parafia w Siedlcach została uposażona przez starosądeckie klaryski w końcu XIII w., a pierwsza wzmianka o jej istnieniu pochodzi z 1325 r. Pierwszy kościół parafialny zbudowany został w 1338 r. i był zapewne drewniany. Drugi kościół, także drewniany, został wzniesiony w 1604 r. z fundacji „pewnego mieszczanina starosądeckiego” lub plebana Jana Ptaka[1]. Na przełomie wieku XIX i XX wieku kościół ten znajdował się w kiepskim stanie. Dlatego też ówczesny proboszcz Jan de Nowiny-Sroczyński (1857–1920)[2] podjął starania o budowę nowej świątyni. Autorem projektu był jeden z najwybitniejszych w tym czasie architektów pracujących na terenie Małopolski: Franciszek Mączyński[3]. Budowa rozpoczęła się w 1901 r. Zastosowano unikalną metodę – ceglane ściany wznoszono wokół drewnianego kościoła, który został rozebrany dopiero po zakończeniu prac budowlanych. Budowę prowadził majster z Nowego Sącza Michał Serafiński. Na łamach ówczesnej prasy pojawiło się kilka sensacyjnych informacji dotyczących budowy: oprócz informacji na temat niemal udanego „morderstwa” ks. Sroczyńskiego donoszono o tym, że kościół budowany jest dzięki opiece żydowskiego adwokata dr Jakuba Deutelbauma z Sącza, a w 1902 r. pisano o tajemniczej kradzieży cegieł[4].
Budowę zwieńczono poświęceniem kościoła, którego dokonał 18.06.1907 r. abp Leon Wałęga, a konsekrację celebrował w stulecie poświęcenia bp Wiktor Skworc 04.11.2007 r.[5]„
źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Kościół_św._Tekli_w_Siedlcach#Historia
Wystrój kościoła
„Jest to obiekt wybudowany w stylu neoromańskim, murowany z cegły z użyciem kamienia, otynkowany, jednonawowy, od frontu wieża kwadratowa. Wnętrza nakryte sklepieniami żaglastymi na gurtach, w prezbiterium krzyżowe[3].
W kościele znajdują się cztery ołtarze – główny i trzy boczne. Ołtarz główny i dwa boczne zostały zamówione do kościoła na początku XX w., prawdopodobnie w Południowym Tyrolu, gdzie do tego czasu powstają ołtarze niemal identycznej konstrukcji[6]. U szczytu „wielkiego ołtarza” jego wykonawca umieścił wyobrażenie nieba: pośrodku siedzi na tronie Bóg Ojciec. Po bokach klęczą aniołowie. Niższe piętro ołtarza składa się z trzech części. Po bokach są figury apostołów Piotra i Pawła. Według Mariana Korneckiego, zostały one wykonane najprawdopodobniej w 1849 roku i przeniesione ze starego kościoła[7]. Centralne miejsce może przyjmować trojaki wystrój. Najgłębiej znajduje się krucyfiks późnobarokowy z XVIII w., który okresowo zasłaniany jest obrazami świętej Tekli lub świętego Andrzeja, patrona parafii. Obydwa te obrazy pochodzą z początku XX w.[8]
Dwa ołtarze boczne są wykonane w podobnym stylu jak ołtarz główny. Głównym elementem ołtarza ustawionego po lewej stronie jest figura przedstawiająca Chrystusa w formie rozpowszechnionej przez kult Najświętszego Serca Jezusowego. W centralnej części drugiego znajduje się z kolei postać Anioła Stróża.
Najstarszy i pewno najcenniejszy jest barokowy ołtarz z wizerunkiem Matki Bożej Pocieszenia usytuowany w nawie kościoła przy ścianie północnej. Siedlecka Matka Boska jest wierną kopią wizerunku znajdującego się w dawnym klasztorze norbertanów, dziś jezuitów w Nowym Sączu. Ikona ta została namalowana na desce o wymiarach 120 x 70 cm. Wizerunek datuje się na XVII w. (a więc jest o wiek młodszy od oryginału), być może to dla niego wykonano piękny barokowy ołtarz. Badacze wiążą datę powstania obrazu z założeniem Bractwa MB Pocieszenia w 1633 r., co rozpropagowało kult maryjny na Sądecczyźnie. Wizytacje biskupie w latach 1728 i 1747 nie odnotowały w Siedlcach kultu związanego z obrazem. Natomiast w 1766 r. po wizytacji kanonicznej napisano o wizerunku słynącym cudami znajdującym się w siedleckiej świątyni. Odnotowano również, że w ołtarzu jest również przesuwany obraz św. Kingi. Wg wspomnianej relacji Matka Boska z Jezusem na głowie mieli „wyzłacane” korony, „berło srebrne”, sukienkę. Dosyć detalicznie opisano wota zawieszone wokół obrazu: „Pereł nitek pięć, krzyżyk z czeskimi kamieniami mały, drugi większy, oba mało warte. Korali nici dwanaście”. Szczególne ciekawe wota, ofiarował Jaśnie Wielmożny Pan Roguyski, zaś największe Gostkowscy związani z Trzycierzem i Janczową. Ci ostatni wierzyli, że zawdzięczają pomocy MB życie córki Salomei[9].
Dumą parafii jest zabytkowa późnogotycka chrzcielnica z początku XVI wieku z kartuszami i gmerkami. Kościół słynie także ze swoich witraży, reprezentujących styl wiedeński.
Trzy dzwony bez nazwy odlane zostały w 1945 r. przez Józefa Bukowskiego z Białej[10].
Przed świątynią, na placu kościelnym znajduje się miedziane popiersie świętego Andrzeja Apostoła. Przy wschodniej strony świątyni znajduje się pomnik przedstawiający świętego Jana Pawła II, któremu jest również poświęcony jeden z umieszczonych w kościele witraży.”
źródło : https://pl.wikipedia.org/wiki/Kościół_św._Tekli_w_Siedlcach#Wygląd_kościoła
Podsumowanie
Jak widzicie, warto się rozglądać, my się zatrzymujemy i fotografujemy, a w domu szukam więcej wiadomości. Lepsze to niż siedzenie na kanapie.
Johanka
Informacje końcowe
wszystkie zdjęcia: Johanka albo Małżonek Johanki
zainteresowanych filmikami ze zwiedzania i wielbicielom śląskiej godki polecam mój kanał na You Tube
@johanka50okpl73
