Tylko tu przejeżdżaliśmy, kiedy nasza uwagę przykuła wieża kościoła, dlatego zboczyliśmy z drogi, którą podróżowaliśmy.
Dwa słowa o Gorzycach
„Gorzyce – wieś w Polsce, w woj. podkarpackim, w powiecie tarnobrzeskim, w gminie Gorzyce[5][3]. Leży przy trasie Sandomierz – Stalowa Wola w pobliżu ujścia rzeki Łęg do Wisły. Ma status sołectwa[6].
Siedziba gminy Gorzyce.
W Gorzycach znajduje się klub piłkarski Stal Gorzyce. Związek ten powstał w 1951 roku, sukcesem klubu był udział w rozgrywkach ówczesnej II ligi w latach 2000–2004. W sezonie 2024/2025 Stal występuje w stalowowolskiej klasie okręgowej[7].
We wsi znajduje się duża liczba zakładów przemysłowych i firm, z których największe to Tenneco i Alumetal Gorzyce. Miejscowość plasuje się w czołówce wsi o największej liczbie mieszkańców w Polsce.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Gorzyce. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa tarnobrzeskiego.
Przez miejscowość przebiega droga krajowa nr 77 z Lipnika do Przemyśla, oraz droga wojewódzka nr 854 z Gorzyc do Annopola.”
źródło :https://pl.wikipedia.org/wiki/Gorzyce_(powiat_tarnobrzeski)
Kościół w Gorzycach
„Pierwsze wzmianki o istnieniu parafii w Gorzycach pochodzą z 1138 roku zapisane przez kronikarza Jana Długosza. W 1148 roku kościół św. Wita został wymieniony w bulli papieskiej.
Kolejne parafie na tym terenie powstały w Wielowsi (1215), Trześni (po 1241) i Zaleszanach (1271). W 1326 roku wzmiankowano o franciszkanach na Pączku Gorzyckim, a do parafii należały też Wrzawy. Podczas potopu szwedzkiego ucierpiał kościół, który odbudowano i konsekrowano w 1679 roku.
Najstarsze spisy wzmiankują o parafii w Gorzycach: Gorzyce Villa, palatinatus, Sandomiriensis, e. lignea T. E.. s. Vitus M. Just patronatus: Collegium parochii: Antonius Formankiewicz, vicedecanus collegiatae Sandomiriensis, n. 1716 in Daleszyce, o. 16 IV 1740, b. 26 VI 1743[8].
Kościół spłonął w 1794 roku. Następny drewniany kościół pw. Franciszka Salezego, z polecenia dziedzica Konstantego Wiktora zbudowano na nowym miejscu w 1828 roku[9]. W 1852 roku kościół został konsekrowany. W 1906 roku w Gorzycach urodził się ks. major Wojciech Rojek (kapelan obrony Warszawy w 1939 roku)[10].”
źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Gorzyce_(powiat_tarnobrzeski)#Kościół
Parafia Św. Andrzeja Boboli w Gorzycach
„Parafia św. Franciszka Salezego i św. Andrzeja Boboli – parafia rzymskokatolicka znajdująca się w Gorzycach w dekanacie Gorzyce, diecezji sandomierskiej. Erygowana w 1138[1]. Parafię prowadzą księża diecezjalni.”
źródło :https://pl.wikipedia.org/wiki/Parafia_św.Franciszka_Salezego_iśw._Andrzeja_Boboli_w_Gorzycach
Kościół
„Obecna świątynia została wzniesiona w latach 1947−1950 według projektów architekta inżyniera Wawrzyńca Dayczaka (proboszczem w tym czasie był ksiądz Adam Osetek). Budowla została konsekrowana przez biskupa Stanisława Jakiela w 1958 roku. Kościół został rozbudowany w latach 1996−1999 według projektu Jerzego Filipowskiego, makietę w skali wykonał Augustyn Piwowar zgodnie z projektem. Całością prac budowlanych kierował ksiądz Władysław Drewniak. Świątynia po wykonanej przebudowie została poświęcona przez biskupa Krzysztofa Nitkiewicza 22 października 2017 roku. Kościół jest dużą budowlą, dominującą nad krajobrazem wsi. Wybudowano ją w dwóch etapach. Pierwotnie ta ceglana, otynkowana budowla, posiadająca strzelistą sygnaturkę na dachu swoją architekturą nawiązywała do stylu modernistycznego. Została wpisana do rejestru zabytków.”
źródło :https://pl.wikipedia.org/wiki/Kościółśw._Franciszka_Salezego_iśw._Andrzeja_Boboli_w_Gorzycach
Architektura
„Na przełomie XX i XXI wieku świątynia została znacznie rozbudowana, poprzez dodanie z tyłu ceglanego transeptu i sporych rozmiarów prezbiterium z zapleczem i emporami (wewnętrznymi balkonami). Jednocześnie została obmurowana cegłą starsza część kościoła. Ściany poprzecinane są powtarzającymi się, wąskimi, oknami prostokątnymi na dole i półkolistymi na górze. Na skrzyżowaniu transeptu i nawy znajduje się wieloboczna wieża, zwieńczona modernistyczną latarnią i dużych rozmiarów krzyżem, której okna doświetlają wnętrze od góry. Całość bryły jest dopełniona wybudowaną na planie krzyża greckiego, wysoką, ceglaną wieżą – dzwonnicą z lewej strony, połączoną ze świątynią pojedynczą łukową arkadą i zakończoną na górze czterema lunetami, mieszczącymi dzwony, oraz blaszaną banią, opartą na czterech podporach i zwieńczoną smukłym krzyżem. Wnętrze budowli posiada tonację białą, urozmaiconą ceglanym detalem i witrażami: oryginalnymi – modernistycznymi i współczesnymi. Podwyższone prezbiterium jest zamknięte marmurowym ołtarzem, ozdobionym obrazem Matki Bożej Nieustającej Pomocy i znajdującymi się w niszach masywnymi figurami patronów świątyni. W narożnikach transeptu znajduje się także miejsce dla ołtarzyków bocznych z poprzedniego kościoła. Nad wejściem jest zbudowany chór muzyczny z wielogłosowymi i oryginalnymi koncertowymi organami piszczałkowymi[2].”
źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Kościółśw._Franciszka_Salezego_iśw._Andrzeja_Boboli_w_Gorzycach#Architektura
Podsumowanie
Jak widzicie, warto się rozglądać, my się zatrzymujemy i fotografujemy, a w domu szukam więcej wiadomości. Lepsze to niż siedzenie na kanapie.
Johanka
Informacje końcowe
wszystkie zdjęcia: Johanka albo Małżonek Johanki
zainteresowanych filmikami ze zwiedzania i wielbicielom śląskiej godki polecam mój kanał na You Tube
@johanka50okpl73
