Człowiek mo plany i marzynia, ale  kożdy mo w życiu swoja wyznaczona droga. 

Piyrwszo robota i piyrwszy geltag ( wypłata )

Moja piyrwszo robota  w Łopolu  matce sie  nie spodobała, ale  przez pora miesiyncy przyniosła mi w tym modym wieku  dużo dobrego i uciechy. 

Skosztowałach życio w mieście. Nauczołach sie  sztrykować ( dziergać ) na maszynach i heklować ( szydełkować ) roztomaite mustry (wzory ).

Poznałach modne kwanty ( modne ubrania ), a jak sie  wystrojołach w sztrykowany klajd ( wydziergana sukienka ) i do tego taki heklowany mantel to  mi padali, że wyglondom jakbych z Ameryki   przijechała.

Nawet muter pochwoloła moje łoblecze ( ubranie ) .

Budynek Muzeum Śląska Opolskiego w Opolu fot. Johanka

Hyjdla kindermyjdla ( niania ) i spotkanie we cugu (pociągu )

Przy bajtlu ( dziecku) miałach czas  do nauki i bołach zadowolono, bo mie dobrze traktowali. Ale roz  po robocie  wlazłach do cuga ( pociągu ) w Łopolu i naroz przileciała zdyszano  paniusia.

Tela co pomogłach ji wlyź gynał ( wejść, to prawie ) cug (pociąg ) ruszoł. Kobiyta nie zdążoła kupić biletu no to poleciałach poszukać jakygoś szałfnera ( konduktora) , abo ajzynbanioka ( kolejarza ) co by ji nie ukoroł, bo żol  baby.

Jak sie wydychała padała, że już downo takyj szykownyj i życzliwyj frelki  (dziewczyny) nie spotkała.

Zani my do Strzelec dojechały wiedziałach, że to  kerowniczka  z geszeftu malyrskygo ( sklepu z art.malarskimi ) , a  do  Łopola  dycki ( zawsze) jedzie  towor zamowić.

Jak my z cuga wylazły jeszcze roz mi podziynkowała i padała jakby tak frelka szukała roboty to jo by zaroz do sklepu przimła, bo handlyrka musi być erlich ( uczciwa) i mieć na gymbie uśmiych, a widać, że frelka by sie w sklepie  poradzioła.

Richtig fajne ksionżki ło Ślonsku i nie tylko znojdziecie sam.

Rynek w Opolu_fot. Johanka

Hyjdla przekupka

W doma łopedziałach matce ło tym spotkaniu i już  niy miałach  spokoju, bo muter ( mama) naciskała co bych szła  za przekupka, a nie robioła za kindermyjdla ( niania ) , bo jak mie bydom ze wsi widzieć z bajtlym to pedzą, żech zowitka ( panna z dzieckiem ) .

Ciynżko mi boło łodynś łod tyj rocznyj  dziołszki, ale tyż łod tyj dobryj kobiyty, bo mie nie traktowała jak sużonco ino  jak swoja  młodszo siostra.

No, ale robota w sklepie to już boło coś inszego. Przyjyżdżali po farby mode kawalyry co się szkoloły za malyrzy, a kerowniczka  to boła wysoło baba.

Dycki  mie kroła (kryła) jak żech nie chciała sie  z kerym  umowić. Dbała ło mnie, dowała maszkyty ( słodycze) . Nie szterowało (denerwowało ) ji  jak  jechałach po połedniu do szkoły, bo to boła wyrozumno baba.

Ozdobny stojak na rowery przy Filharmonii Opolskiej fot. Johanka

Dalsze przygody Hydli łopisza w nastympnych felietonach.

Wspomnienia zredagowała na potrzeby strony Johanka

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here