Witom wos  moi rostomili, powia wom, że mie prawie ku wiekowi  Abrahama idzie ( 50 lat) , postanowiłach opedzieć  o długiej ( łod 1982 roku ) przyjaźni z kamratką  zza wschodniej  granicy.

Za Gierka…

Jak to boło za Gierka, we szkole my sie uczyli rosyjskigo jynzyka, nieftorzy z niechynciom, bo my musieli, ale jo lubia sie uczyć, a  te wszystkie jynzyki jakoś mie tak wartko (szybko) włażom do gowy . We liceum wartko opanowałach angielski, a „ruski” tyż- przeca my się go uczyli łod bajtla ( od dziecka).

wszystkie zdjyncia Johanka, to ino mało czynść, coch erbła ( dostała)

 Kiedyś rechtorka (nauczycielka ) przywlekła takie blank świcionce cajtungi (gazety) kiere sie mianowały (nazywały ) „KRAJ RAD” i my musieli się wybrać kamrata abo kamratka (kolegę czy koleżankę ) z downego ZSRR i z nim pisać brify (listy) , jak żeś tego nie zrobioł, miołżeś kłopoty we szkole i niższo łocyna. I kożdy do świyntego spokoju broł sie jakis adrys z tego cajtunga i pisoł.

Po szkole….

Ja , ale jak łoni skończyli szkoła to przestowali pisać, a jo pisza so dzisiej. Tak richtig prawdziwie , cyrulicą, pisza na papiórze  piórym.I umia godać po rusku do dzisio. I przyjaźnia się z tom kamratkom. Łona miyszko we Toliatti nad Wołgom wedle (koło) Samary, kaj robiom Łady Samary.

for.Johanka_tako kartka mom łod mojej kamratki

Razym przeżywali my śluby nasze, rodziły my swoich bajtli, łona tyż mo dwóch jak jo i tyż : cera  i  synka (córkę i syna) . Jej chop je fojerman (strażak pożarny) na warciejszyj pensyji (emeryturze).

Czamu piszymy, bo pszajymy to robić!

Posyłomy się pakety (paczki ), z maszketami (słodycze) , kafyjem (kawą) i inszymi geszynkami ( prezentami). Poznajemy sie kożdego dnia na nowo. Łona wiy, że jo lubia ruskie piosenki ludowe , bestóż ( dlatego ) mi posłała cedej zespołu  Zołotoje kalco, po naszymu Złoty ring (złota obrączka) . Normalnie bołach w szoku, bo w 2003 jo dostała go w Mp3, kej w Polsce to dopiero wchodziło. Szok pieronowy. Raduja sie, że się  kumplujemy, bo kochom kultura i pieśni tego regionu.

zdjęcia przysłała mi Marina, piękne!

Polityka momy w rzyci, nie piszymy ło tym wcale.

Dlo nos najważnyjsze życie i familia. Momy o czym inkszym pisać. Marina jest cukiernikiem, i robi szumne (piękne,wspaniałe) torty i ciasta.

Przigoda we Strzelcach Łopolskich-jynzyk rosyjski w akcji

Wyjeżdżałach pora lot nazod ( parę lat temu ) moim autym ze szkoły muzycznyj do dom.Drap (nagle) nadjechała ciynżarówka, wyloz kierowca i wyciongo stary jak świat mobliniok (telefon komórkowy) Nokia 3310 czyto i pyto mie łamanym polsko ruskim:– Intersilezja zawod kuda?

A jo: – gawarite po russki? On przeciepnoł łoczami w szoku i  godo że ja.

Jo mu płynnym ruskim pedziała, co mo jechać dalyj, a we budce wahtyrza mo sie zapytać kaj mo sie parknońć.

Chop jak sie łocnknoł, pedzioł mi: – pierwyj raz naszoł w Polsze żenszczinu, kotoraja gawarit tak charszo po russkim jazykie. Jo sie uśmiechnuła i mu pedziała, że gawarju „tolka niemnożka.:) ( mówię tylko troszeczkę)

Tyle na dzisio!

Johanka

1 KOMENTARZ

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here